Parafia Błogosławionego Jerzego Popiełuszki, prezbitera i męczennika
Drukuj

Żal doskonały a spowiedź sakramentalna

Trzeba zacząć od jasnego uświadomienia sobie zasadniczej prawdy.

1. Tylko Jezus może nas zbawić, to znaczy uwolnić od każdego zła, w tym przede wszystkim od tego, którego skutki są wieczne, czyli grzechu. Tylko On może nas przeprowadzić przez „ciemną dolinę” śmierci i wprowadzić do krainy życia. Nikt, ani nic innego, nie może tego dokonać, a już na pewno nie my sami. Człowiek sam siebie nie może zbawić, nie może oczyścić się z grzechów, nie może uwolnić się od zła, nie może przywrócić się do życia. To Chrystus jest jedynym Zbawicielem. Mówi to jasno św. Piotr: „nie ma w żadnym innym zbawienia, gdyż nie dano ludziom pod niebem żadnego innego imienia, w którym moglibyśmy być zbawieni” (Dz 4, 12).

To zbawcze działanie Chrystusa, na mocy Jego woli i postanowienia, dokonuje się w Kościele (por. Mt 16, 18-19, J 20, 22-23). On sam działa w Kościele i przez Kościół dlatego, że On jest w swoim Kościele, który jest Jego Mistycznym Ciałem. Z tego także powodu pełnia tajemnicy zbawczej Chrystusa należy także do Kościoła. Odnosi się to również do sakramentu pokuty i pojednania. Bóg przebacza wszystkie grzechy pokutującemu i szczerze żałującemu za nie grzesznikowi, ale z ustanowienia Chrystusa konieczne jest do tego przynajmniej mocne pragnienie przyjęcia sakramentu pojednania (votum confessionis), sprawowanego mocą Chrystusową w Kościele. Niejako zapowiadając ten obowiązek Chrystus polecił trędowatym, którzy prosili go o oczyszczenie: „Idźcie, pokażcie się kapłanom” (Łk 17, 14).

Prawdę o konieczności sakramentu pokuty wyraził Kościół w swoim nauczaniu, zawartym w tekstach Soboru Trydenckiego, szczególnie w dokumencie Nauka o sakramencie pokuty, uchwalonym 25 listopada 1551 roku. To nauczanie potwierdzał Kościół wielokrotnie, m.in. w Kodeksie Prawa Kanonicznego: „Indywidualna i integralna spowiedź oraz rozgrzeszenie stanowią jedyny zwyczajny sposób, przez który wierny, świadomy grzechu ciężkiego, dostępuje pojednania z Bogiem i Kościołem. Jedynie niemożliwość fizyczna lub moralna zwalnia od takiej spowiedzi. W takim wypadku pojednanie może się dokonać również innymi sposobami” (kan. 960). Zaś Katechizm Kościoła Katolickiego wyjaśnia: „Gdy żal wypływa z miłości do Boga miłowanego nade wszystko, jest nazywany «żalem doskonałym» lub «żalem z miłości» (contritio). Taki żal odpuszcza grzechy powszednie. Przynosi on także przebaczenie grzechów śmiertelnych, jeśli zawiera mocne postanowienie przystąpienia do spowiedzi sakramentalnej, gdy tylko będzie to możliwe” (nr 1452).

2. Rozdział czwarty dokumentu soborowego traktuje o skrusze, która zajmuje pierwsze miejsce wśród wszystkich aktów penitenta. Jest ona „bólem duszy i wstrętem do popełnionego grzechu wraz z postanowieniem niegrzeszenia w przyszłości”. To, co my określamy współcześnie jako „mocne postanowienie poprawy” jest zatem integralną częścią aktu żalu, który odnosi się zarówno do przeszłości (popełnionych grzechów), jak też dotyczy przyszłości, czyli woli powstrzymania się od grzechów. W tym punkcie ojcowie soboru czynią rozróżnienie między skruchą doskonałą (contritio) i skruchą niedoskonałą (attritio). Pierwsza, dzięki miłości, która nią kieruje, jedna człowieka z Bogiem zanim sakrament zostanie przyjęty, „niemniej jednak pojednania tego nie należy przypisywać samej skrusze bez zawartego w niej pragnienia sakramentu”. Druga zaś, która jest owocem przemyślenia brzydoty grzechu i lęku przed karą, i chociaż nie jest doskonała ze względu na owe motywy, to jednak jest prawdziwym darem Boga i poruszeniem Ducha Świętego, który otwiera na pojednanie. Sama w sobie, bez sakramentu pokuty, nie może prowadzić grzesznika do usprawiedliwienia, ale usposabia go do otrzymania łaski przebaczenia.

Tekst dokumentu potwierdza prawdę, że w sakramencie pokuty nierozdzielnie zawarte są dwa elementy, żal i łaska przebaczenia. To jest pełna prawda sakramentu pojednania, a wynika ona z całej głębi relacji człowieka z Bogiem. Dlaczego? Bo w dziele zbawienia potrzebne jest prawdziwe spotkanie człowieka z Bogiem. Ze strony człowieka potrzeba szczerej woli, gotowości, pragnienia i konkretnego działania, a ze strony Boga łaski, która przemienia i udoskonala wszystko, co człowiek ze swej strony ofiaruje, wynosząc to na poziom nadprzyrodzony.

3. Tę szczególną relację wyraża sam znak sakramentalny, który składa się z dwu części, materii i formy. W przypadku sakramentu pojednania materią są akty penitenta, z których szczególnie ważny jest akt żalu, dlatego, że w nim, jakby w zarodku, zawarte są wszystkie pozostałe akty (uznanie i wyznanie swoich win, postanowienie poprawy, zadośćuczynienie). Natomiast formą są słowa kapłana: „I ja odpuszczam tobie grzechy w Imię Ojca i Syna i Ducha Świętego”.

Chyba najpiękniej tę teologiczną prawdę wyraża fragment Łukaszowej Ewangelii (Łk 7, 36-50) o spotkaniu Chrystusa z kobietą, która prowadziła życie grzeszne. Płacząc, zaczęła obmywać Jego nogi, wycierać je własnymi włosami, a potem całować Jego stopy. Jezus dostrzega jej żal i stwierdza to mówiąc do współbiesiadników: „Odpuszczone są jej liczne grzechy ponieważ bardzo umiłowała”. A do kobiety mówi: „Twoje grzechy są odpuszczone (…) idź w pokoju”. I to jest właśnie spotkanie doskonałego żalu człowieka ze słowami Bożego rozgrzeszenia.

4. Akt żalu doskonałego sprawia, że uzyskujemy prawdziwe przebaczenie grzechów. Jeśli ustaną przeszkody dla odbycia spowiedzi, przy najbliższej sposobności trzeba wyznać te grzechy na spowiedzi sakramentalnej, bo inaczej pragnienie przyjęcia sakramentu pojednania, wyrażone przez nas byłoby nieszczere, czyli nieautentyczne. Rozgrzeszenie udzielone przez kapłana upewnia penitenta o uzyskanym uprzednio przebaczeniu, nadając mu wartość sakramentalną, a także staje się okazją do kierownictwa duchowego.

Jeszcze jedna ważna uwaga. Powinniśmy się starać wzbudzać zawsze akt żalu doskonałego i to nie tylko przed spowiedzią, ale po każdym grzechu, bo chrześcijanin nie może pozostawać obojętny wobec tego, że obraził Boga. Taka postawa byłaby czymś nienaturalnym. Dobrą praktyką jest wzbudzanie aktu żalu podczas modlitwy wieczornej przed snem, mając na uwadze słowa naszej pieśni: „Wielu snem śmierci upadli, co się wczoraj spać pokładli”.

Krótką formę takiego aktu proponuje Katechizm: „Ach żałuję za me złości jedynie dla twej miłości. Bądź miłościw mnie grzesznemu, całym sercem skruszonemu”. Lub w pełnej formie:

„Wierzę w Ciebie, Boże żywy, w Trójcy jedyny, prawdziwy;
Wierzę, coś objawił Boże, Twe słowo mylić się nie może.

Ufam, Tobie, boś Ty wierny, wszechmogący i miłosierny;
Dasz mi grzechów odpuszczenie, łaskę i wieczne zbawienie.

Boże, choć Cię nie pojmuję, jednak nad wszystko miłuję.
Nad wszystko, co jest stworzone, Boś Ty dobro nieskończone.

Ach żałuję za me złości, jedynie dla Twej miłości.
Bądź miłościw mnie grzesznemu, całym sercem skruszonemu”.

Często praktykowany akt żalu płynącego z miłości jest dobrym przygotowaniem do przyjmowania sakramentu spowiedzi, a w chwili niebezpieczeństwa śmierci może otworzyć nam bramy raju.

Podsumowując, i próbując to wszystko odnieść do naszego życia, możemy uczynić następująco:

Propozycja formy obrzędu żalu doskonałego

Przed aktem żalu doskonałego należy uczynić szczegółowy rachunek sumienia i postanowić poprawę odrzucając popełnione grzechy i przywiązanie do nich, jednocześnie wzbudzając sobie mocne postanowienie odbycia spowiedzi sakramentalnej jak tylko to będzie możliwe.

  1. Rachunek sumienia
  2. Lektura Ewangelii: Łk 7, 36-50 Łk 15, 11-32
  3. Wzbudzenie intencji:

Jezu Miłosierny, który znasz mnie lepiej niż ja samego siebie, Ty widzisz wszystkie moje grzechy, ale też widzisz mój żal i skruchę, dlatego że zraniłem Twoją nieskończoną miłość do mnie. W duchu pokuty szczerze wyznaję wszystkie swoje grzechy, uznaję, że obraziłem Cię i wyrządziłem krzywdę Kościołowi i każdemu z moich braci. Przyjmij łaskawie moją skruchę, okaż mi swoje Miłosierdzie i pozwól mi wkrótce stanąć przed kapłanem, aby otrzymać sakramentalne rozgrzeszenie.

  1. Modlitwa:

„Panie Jezu, który otwierałeś oczy niewidomym, uzdrawiałeś chorych, przebaczałeś grzesznicy, a Piotra po grzechu utwierdziłeś w swojej miłości, przyjmij moje błaganie, odpuść mi wszystkie grzechy, odnów we mnie swoją miłość, dozwól mi stale żyć w jedności z braćmi, abym mógł głosić ludziom Twoje zbawienie” („Obrzędy Pokuty, nr 86).

  1. Postanowić sobie w ramach własnego zadośćuczynienia, jako że nie ma nadanej pokuty, spełnienie jakiegoś aktu religijnego (adoracja, modlitwa, itp.) lub uczynku miłości wobec bliźniego.
  2. „Ojcze nasz”.

Przypominamy jednocześnie, że czas na wypełnienie trzeciego przykazania kościelnego („Przynajmniej raz w roku w okresie wielkanocnym, przyjąć Komunię Świętą”) trwa aż do uroczystości Najświętszej Trójcy, która w tym roku przypada 7 czerwca. Aby przyjąć Komunię Świętą konieczny jest stan łaski uświęcającej, który człowiek osiąga przez sakramentalną spowiedź lub doskonały akt żalu za grzechy.


Pamiętaj:

Warunki żalu doskonałego:

  • Zachodzi niemożność skorzystania z indywidualnej spowiedzi
  • Zrobienie szczegółowego rachunku sumienia
  • Uznanie przed Bogiem swojej winy za popełnione grzechy
  • Wyrażenie szczerego żalu za wszystkie grzechy, ciężkie i lekkie
  • Wyrażenie mocnego postanowienia przystąpienia do spowiedzi sakramentalnej
  • Spełnienie aktu pobożności lub miłości bliźniego jako formy zadośćuczynienia
  • Przystąpienie w najbliższym możliwym terminie do spowiedzi sakramentalnej

Ks. dr hab. Krzysztof Gryz
 
Drukuj

 

Środowa internetowa Nowenna do Matki Bożej Nieustającej Pomocy!

Zapraszamy do przesyłani a intencji, próśb i podziękowań do Matki Bożej Nieustającej

Pomocy, w których będziemy się wspólnie modlić w czasie środowej nowenny

i transmisji za pomocą FB.

 

Nasze transmisje na FB!

W dni powszednie transmitujemy Adorację Chrystusa Eucharystycznego

i Mszę świętą wieczorną – zaczynamy o 18.30.

W niedziele transmitujemy Mszę świętą o g. 11.00 i g. 19.00. Zapraszamy do wspólnej modlitwy.

 
Drukuj

W dni powszednie od godz. 17.30 cicha adorację Najświętszego Sakramentu jako dziękczynienie za osobę św. Jana Pawła II w 100. rocznicę Jego urodzin oraz prośba za Kościół i naszą Ojczyznę.


Mając na uwadze zagrożenie wynikające z rozwoju epidemii koronawirusa i podejmowane przez Państwo Polskie i różne instytucje działania zapobiegawcze, a także rekomendacje Rady Stałej Episkopatu Polski zawieszamy do dnia 29 III 2020 r. dodatkowe zajęcia organizowane w budynku kaplicy: spotkanie kandydatów do bierzmowania z klasy VII (14 III), spotkanie rodziców i dzieci przygotowujących się do I Komunii świętej (15, 17 i 21 III).

 

Przełożone zostaje również spotkanie rodzin zainteresowanych formacją we Wspólnocie Domowego Kościoła, które miało się odbyć w niedzielę 15 III, o g. 15.30. Termin będzie podany w późniejszym czasie.

 


 
Drukuj

Nr 851/2020                                                                                                                                      Kraków, dnia 28 marca 2020 r.

Dekret w sprawie zaleceń na czas stanu epidemii

 

Uwzględniając aktualnie obowiązujące przepisy państwowe oraz kościelne wprowadzam z dniem 29 marca 2020 r. na terenie Archidiecezji Krakowskiej następujące postanowienia:

  1. Na podstawie kan. 87 § 1 Kodeksu Prawa Kanonicznego udzielam dyspensy od obowiązku niedzielnego uczestnictwa we Mszy Świętej dla wszystkich wiernych. Przypominam, że skorzystanie z dyspensy oznacza,   że nieobecność na Mszy niedzielnej we wskazanym czasie nie jest grzechem. Jednocześnie gorąco zachęcam, aby wierni trwali na osobistej i rodzinnej modlitwie w domach. Zachęcam też do duchowej łączności ze wspólnotą Kościoła poprzez transmisje radiowe, telewizyjne lub internetowe oraz lekturę Pisma Świętego i czytań liturgicznych z danego dnia a także modlitwę Liturgią Godzin.
  1. Zgodnie z przepisami państwowymi od dnia 25 marca br. w poszczególnych Mszach świętych oraz we wszelkich innych celebracjach może uczestniczyć maksymalnie 5 osób, nie licząc osób sprawujących posługę. Zatem oprócz kapłanów i kilku niezbędnych usługujących mają to być w pierwszej kolejności osoby zamawiające intencję mszalną. Na drzwiach kościołów należy umieścić stosowną informację i przekazać ją wiernym także innymi kanałami komunikacyjnymi. Jeśli pojawią się w następnych dniach kolejne obostrzenia wynikające z prawa państwowego, należy się do nich dostosować i uwzględnić je w praktyce duszpasterskiej.
  1. W domach zakonnych w celebracjach uczestniczyć mogą jedynie mieszkańcy domu oraz celebrans, nawet jeśli nie jest mieszkańcem domu.
  1. W Mszach świętych pogrzebowych może uczestniczyć maksymalnie 5 osób, nie licząc celebransa, ministranta i pracowników firmy pogrzebowej.
  1. Przypominam, że w czasie liturgii należy przestrzegać w kościołach następujących zasad:

a)      kapłani przed rozpoczęciem liturgii powinni dokładnie umyć ręce i kierować się zasadami higieny,

b)      zachęcam do korzystania z możliwości, jaką dają przepisy liturgiczne Kościoła, aby Komunię Świętą przyjmować na rękę,

c)      znak pokoju należy przekazywać przez skinienie głowy bez podawania rąk,

d)     cześć Krzyżowi należy oddawać przez przyklęknięcie lub głęboki skłon, bez kontaktu bezpośredniego,

e)      należy powstrzymać się ponadto od oddawania czci relikwiom poprzez pocałunek lub dotykanie,

f)       na kratki konfesjonałów należy nałożyć folie ochronne,

g)      kropielnice kościelne należy opróżnić.

  1. W przypadku koncelebry wypada, aby w tym czasie przygotowywanie kielicha, spożywanie z niego i puryfikacja była pozostawiona głównemu celebransowi, niezależnie od obecności innych posługujących. Koncelebransi spożywają Ciało i Krew Pańską przez zanurzenie, po czym główny celebrans spożywa Krew Pańską.
  1. Polecam, aby kościoły pozostawały w ciągu dnia otwarte, tak aby możliwa była indywidualna modlitwa z zachowaniem wszystkich ograniczeń wynikających z prawa państwowego i kościelnego. Niech duszpasterze troszczą się o dodatkowe okazje do spowiedzi i adoracji Najświętszego Sakramentu.
  1. Podtrzymuję polecenie, aby – przy zachowaniu należytych zasad higieny – kapłani odwiedzali chorych i starszych parafian z posługą sakramentalną, w szczególności tych, którzy o to proszą.
  1. Księży proszę, aby w tym wyjątkowym czasie do posługi nie angażować nadzwyczajnych szafarzy Komunii świętej z troski o nich i ich najbliższych.

10.  Szczegóły dotyczące sprawowania sakramentu pokuty i pojednania oraz spraw związanych z rozdzielaniem Komunii świętej zostały przekazane księżom w dokumencie z dnia 23 marca 2020 r., nr 826/2020. Pozostają one w mocy z uwzględnieniem zmian wynikających z aktualnych przepisów państwowych, w szczególności dotyczących liczby uczestników zgromadzenia religijnego.

11.  Zgodnie z dekretem Kongregacji ds. Kultu Bożego i Dyscypliny Sakramentów z dnia 25 marca 2020 r. w Niedzielę Palmową upamiętnienie wjazdu Pana Jezusa do Jerozolimy powinno być obchodzone wewnątrz świątyni. W Katedrze należy zastosować drugą formę przewidzianą przez Mszał Rzymski, natomiast w kościołach parafialnych oraz w innych miejscach odpowiedzialni duszpasterze niech roztropnie rozstrzygną, którą formę celebracji wybrać z wyłączeniem pierwszej.

12.  Wskazania dotyczące przebiegu Świętego Triduum Paschalnego zostaną wydane w najbliższych dniach.

13.  Dekret niniejszy obowiązuje do odwołania.

+ Marek Jędraszewski

Arcybiskup Metropolita Krakowski

 
Drukuj

Dekret abp. Marka Jędraszewskiego po wprowadzeniu stanu zagrożenia epidemicznego

Kraków, dnia 14 marca 2020 r.

W nawiązaniu do rekomendacji Rady Stałej Konferencji Episkopatu Polski z dnia 12 marca 2020 r., które obowiązują do dnia 29 marca 2020 r., w związku nowymi okolicznościami, wynikającymi z wprowadzenia przez władze państwowe stanu zagrożenia epidemicznego w dniu 13 marca 2020 r., kierując się odpowiedzialnością za powierzony mojej trosce Lud Boży postanawiam dla Archidiecezji Krakowskiej, co następuje:

  1. Usilnie zachęcam wiernych do stosowania się do wszelkich postanowień i zaleceń organów państwowych, które mają na celu ograniczenie rozprzestrzeniania się koronawirusa i wywoływanej nim choroby COVID-19.
  2. Apeluję do wiernych, aby w tych dniach pozostali w domach, korzystając z udzielonej dyspensy od obowiązku uczestniczenia w niedzielnej Mszy świętej. Nieuczestniczenie w Mszy świętej niedzielnej w tych warunkach nie jest przejawem braku pobożności i wiary, lecz wyrazem troski o dobro wspólne i miłości Boga obecnego w drugim człowieku.
  3. Jeśli to konieczne, niech w Mszy świętej uczestniczą wierni, którzy zamówili daną intencję wraz z najbliższą rodziną.
  4. Zgodnie postanowieniami wynikającymi z rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 13 marca 2020 r. na Mszy świętej, zarówno wewnątrz jak i na zewnątrz kościoła, łącznie nie może być więcej niż 50 osób. Bardzo proszę, aby wierni w duchu odpowiedzialności podporządkowali się tym ograniczeniom. Natomiast księży proboszczów i rektorów kościołów usilnie proszę o egzekwowanie tego postanowienia.
  5. Zachęcam wiernych do korzystania z transmisji Mszy świętych w telewizji, radiu i internecie oraz do przyjmowania Komunii świętej duchowej.
  6. Jednocześnie proszę księży proboszczów i rektorów kościołów, aby świątynie pozostały otwarte i aby istniała możliwość indywidualnej modlitwy, adoracji Najświętszego Sakramentu i spowiedzi.
  7. Księży, kapelanów szpitalnych, siostry zakonne i wiernych świeckich zachęcam do szczególnie troskliwej, roztropnej i odważnej opieki duszpasterskiej nad chorymi.
  8. Proszę kapłanów, braci i siostry zakonne oraz wiernych świeckich o wytrwałą modlitwę w intencji chorych oraz tych wszystkich, którzy są zaangażowani w pomoc dla nich.
  9. Dekret niniejszy obowiązuje do dnia 29 marca 2020 r.

 

Przyzywając wstawiennictwa Matki Bożej Uzdrowienia Chorych udzielam pasterskiego błogosławieństwa.

+ Marek Jędraszewski
Arcybiskup Metropolita Krakowski

 
Więcej artykułów…
«pierwszapoprzednia123następnaostatnia»

Dzisiaj:

4 Marca 2021
Czwartek
W Kalendarzu Liturgicznym:
Święto
Św. Kazimierza
królewicza
Do końca roku zostało 303 dni.

Kalendarz

Liturgia na dziś